وضعیت بروز سل در جهان وایران
امروزه یکی از بزرگترین مسائل بهداشتی جهان، بیماری سل است. حدس زده میشود که از هر سه نفر جمعیت جهان، یک نفر به باسیل سل آلوده بوده و درهر ثانیه یک نفر به تعداد آنان افزوده می شود. نگران کننده این است که طبق برآوردهای موجود 50 میلیون نفر از این افراد، به باسیل سل مقاوم به چند دارو (mdr-tb) آلوده هستند.
درحال حاضر 12 میلیون نفر درجهان به بیماری سل مبتلا هستند که بیش از 80% این موارد، تنها مربوط به 22 کشور درحال توسعه جهان است.
در سال 2012 میلادی، حدود 8.6 میلیون نفر جدید به سل فعال مبتلا شده که برآورد میشود حدود 1.3 میلیون نفر در اثر این بیماری جان می سپارند.
بیش از 90% موارد بیماری و مرگ ناشی از سل در کشورهای در حال توسعه رخ می دهد، کشورهایی که 75% موارد بیماری در آنها به فعال ترین گروه سنی به لحاظ اقتصادی (یعنی 15 تا 54 سالگی) تعلق دارد. در این کشورها یک فرد بزرگسال مبتلا به سل به طور متوسط 3 الی 4 ماه قادر به کار کردن نبوده و لذا 20 تا 30% درآمد سالانه خانواده وی از دست می رود؛ این در حالیست که با مرگ چنین فردی به طور متوسط 15 سال درآمد خانواده به طور یکجا از بین خواهد رفت.
واضح است که سل بجز لطمات اقتصادی، اثرات منفی غیرمستقیم دیگری نیز بر کیفیت زندگی بیماران یا افراد خانواده آنها دارد. (نظیر طرد شدن زنان مبتلا از خانواده هایشان به دلیل نگرش های غلط موجود یا ترک تحصیل فرزندان بیماران بدلایل مختلف)
بیماری سل که بزرگترین علت مرگ ناشی از بیماری های عفونی تک عاملی در جهان است (حتی بیشتر از ایدز، مالاریا و سرخک)، دارای مرتبه دهم در بار جهانی بیماری هاست و پیش بینی می شود تا سال 2020 همچنان جایگاه کنونی خود را حفظ کند و یا تا رتبه هفتم بالا رود.
به هر حال اهمیت و اولویت سل و برنامه های کنترلی آن در حدی است که در سال 1993 این بیماری از سوی سازمان جهانی بهداشت بعنوان اورژانس جهانی مطرح و اعلام شد و همچنین در هدف ششم از اهداف توسعه هزاره ی سازمان ملل متحد کاهش 50 درصدی میزان شیوع و مرگ و میر ناشی از آن تا سال 2015نسبت به سال 1990 برای کشورهای جهان هدف گذاری گردید.
